ખુટામણ

• ૧. (ન.) ખોટ; ઘટ.
• ૨. (ન.) દગો; વિશ્વાસઘાત
  • ઉદાહરણ
    1946, ઝવેરચંદ મેઘાણી, પરકમ્મા, page 109:

    “એના માલિકે ખુટામણ કર્યું હતું. ને ખુટામણની તોલે આવે તેવું બીજું એકેય પાપ સોરઠની ધરામાં મનાયું નથી.”

સંદર્ભ

• ખુટામણ ભગવદ્ગોમંડલ પર.