પરગજુ

• ૧. (વિ.) દયાળુ.
• ૨. [પર (પારકું) + ગજુ (ગરજ)] (વિ.) પારકાંની ગરજ મટાડનાર; બીજાની ગરજ સારનાર; પોતાનો લાભ ન જોતા બીજાનું ભલું કરનાર; પારકાનું ભલું કરનાર; પરોપકારી; પારકા ઉપર ઉપકાર કરનાર.

સંદર્ભ

• ભગવદ્ગોમંડલ કોશ કચેરી, ગોંડલ, સંપાદક (૧૯૪૪) ભગવદ્ગોમંડલ‎, page 5333