વ્રણ

• પું., ન.
  • ચામડી પર ગડગૂમડથી અથવા વાગવાથી પડેલું ચાંદુ; ગૂમડું; છિદ્ર; કાણું; ઘા; નારું; નહિ રુઝાતું ઘારું.

વ્યુત્પત્તિ

સંસ્કૃત

વ્યુત્પત્તિ શબ્દ: व्रण (ઉચ્ચાર: વ્રણ, અર્થ: જખમી કરવું)

સંદર્ભ

• વ્રણ ભગવદ્ગોમંડલ પર.