ગંધ્ય

• ૧. (પું) સુગંધી; સારી ગંધવાળો પદાર્થ
  • વ્યુત્પત્તિ: [સંસ્કૃત]
• ૨. (ગ્રામીણ, અપભ્રંશ) ગંધ
  • ઉદાહરણ
    ૧૯૪૬, ચુનીલાલ મડિયા, વ્યાજનો વારસ, page ૧૬૬:

    ‘જોજો, આ વાતની ગંધ્ય ક્યાંય જાય નહિ હો !’ ચતરભજે ઊઠતાં ઊઠતાં અમરતને સૂચના આપી.