પ્રાછટ

• ૧. (સ્ત્રી.) ઘા; પ્રહાર; માર.
• ૨. (સ્ત્રી.) વરસાદનું ઝાપટું.
  • ઉદાહરણ
    1946, ઝવેરચંદ મેઘાણી, પરકમ્મા, page ૧૪૧:

    “...આ લે આ દક્ષિણા અને માંડ ભાગવા. હમણાં અહીં ગોળીઉની પ્રાછટ બોલશે.”

સંદર્ભ

• પ્રાછટ ભગવદ્ગોમંડલ પર.